مشق لیلی

هی برمی گردیم سرسطر و هی می نویسیم عشق.

تازه به خودمان که می اییم می بینیم این همه سال فقط چشم هایش را کشیده ایم، چشم های لیلی را.

عجب مشق سختی است سرمه کشیدن به چشم های لیلی!

این پل های هزار ساله، این جاده های پیر، این ریل های خسته هنوز در راهند و لیلی اما...

گناه این نرسیدن ها رابگذار به حساب پای پیاده ی مجنون یا تیشه ی بی رمق فرهاد وگرنه این چند هزار سال در راه را باید، کسی به گوشه ی لب شیرین ختم می کرد.

بلیط ها را دور بیانداز رفیق، بیا برگردیم سر خط...

نظر یادتون نرهناراحت

تابعد.....ماچ

/ 3 نظر / 8 بازدید
ثمینه

سلام عزیزم عـــــــــالی بود پستت[دست] راستی پیش منم بیا خوشحال می شم[قلب]

ثمینه

گریه نکت حالا دوستم[زبان] مــــــــــــــرسی که اومدی پیشم بازم سر بزن خوشحال میشم[قلب]